My Big Fat Moroccan Wedding


Als de Griekse Toula in ‘My big fat Greek wedding’ verliefd wordt op de niet-Griekse Ian is haar familie op z’n zachts gezegd not amused. Ook musicalster Caroline Beuth (32) moest heel wat vooroordelen ontkrachten toen ze een relatie kreeg met de Marokkaanse Youssef.

“Als klein meisje droomde ik al over trouwen. Ik wilde een meisjesbruiloft, met alles erop en eraan. Hoe mijn toekomstige man eruit zou zien, wist ik niet. Maar dat het een Marokkaan zou worden, had ik nooit verwacht.

Nadat ik in 2000 was afgestudeerd aan de dansacademie, ging ik aan de slag bij de musial ‘42nd Street’. Tijdens de tournee, die ongeveer een jaar duurde, leerde ik de Marokkaanse technicus Youssef kennen. We zagen elkaar zes dagen per week en werden al snel vrienden. Ik vond hem aantrekkelijk, met z’n stoere headset en sprankelende uitstraling.

Toen de tournee op z’n einde liep, besloten we samen iets te gaan doen. Als vrienden, want hij was net gescheiden en had een kind. Mij teveel gedoe. Youssef bleek ook buiten de werkvloer ontzettend leuk te zijn. Hij zat vol energie en stond midden in het leven. Toen we gingen daten en ik dit voorzichtig aan mijn ouders vertelde, zei mijn moeder meteen: ‘Pas je wel op dat het geen loverboy is? En dat je toekomstige kinderen niet ontvoerd worden?’ Mijn vader kon überhaupt niets uitbrengen.

Deze bezorgde reacties had ik wel verwacht. Ik had hem natuurlijk leren kennen als ‘gewoon Youssef’, maar mijn ouders hadden een beeld van ‘Youssef de Marokkaan’. Vooroordelen ja, maar de drang om aan te tonen dat hij ‘anders’ was, had ik niet. Omdat hij net gescheiden was en een kind had, deden we het sowieso rustig aan. Ik moest nog maar eens zien hoe serieus het zou worden en blind van verliefdheid was ik ook niet.

Omdat Youssef nog bij zijn ex woonde en op zoek was naar woonruimte, trok hij vrij snel bij mij in. M’n ouders waren inmiddels nieuwsgierig naar hem en nodigden Youssef uit om te komen eten. Die ontmoeting ging verbazingwekkend goed. Helaas verliep het bij zijn ouders wat moeizamer. In de Marokkaanse cultuur date je wel, maar praat je er niet echt over. Zo duurde het ruim vier jaar voordat ik zijn ouders eens ontmoette. Destijds vond ik dat niet zo erg, maar achteraf heb ik wel eens gedacht: wat is er mis met mij dat ze mij niet eerder wilden leren kennen?

Dat Youssefs ex-vrouw nog veel bij zijn ouders over de vloer kwam, maakte het ook niet makkelijker. Zij wilde mij pertinent niet zien en nog steeds niet. In haar ogen was ik de reden dat haar huwelijk mislukt was, maar dat was al voor mijn komst gestrand. Youssef en zij waren alleen nog niet officieel gescheiden. Misschien wensten zijn ouders stiekem wel dat hij bij zijn Marokkaanse vrouw was gebleven, maar ik heb me nooit buitengesloten gevoeld. Al denk ik dat ze lang gedacht hebben dat ik toch voor een Nederlandse man zou kiezen. Maar toen wij na tien jaar nog steeds bij elkaar waren, zagen zij ook wel in dat wij écht samen blijven.

De hoop dat Youssef me ten huwelijk zou vragen, inmiddels al opgeven. En toen was het dan toch ineens zover. We vierden Youssef’s verjaardag en mijn vader en hij gingen een stukje lopen. Nadat ze terugkwamen zei Youssef: ‘We moeten even praten.’ Moet dat nu, dacht ik. Ik wilde de visite niet te lang alleen laten, dus ik wilde al bijna vragen of het niet de volgende dag kon. Gelukkig besloot ik mijn mond te houden. Youssef nam me mee naar boven en pakte mijn hand. Hij werd een beetje emotioneel en zei dat hij het nu zeker wist. Hij pakte de ring en vroeg of ik met hem wilde trouwen. Ik hoefde geen moment na te denken. Natuurlijk! Dat hij eerst  mijn vader om mijn hand had gevraagd vond ik erg mooi.

Omdat Youssef en ik elkaar in Carré hebben leren kennen, was het voor ons meteen duidelijk dat we elkaar daar het jawoord wilden geven. Dat gebeurde vorig jaar in de foyer, die er prachtig uitziet met die enorme kroonluchter. Voordat het officiële gedeelte begon, maakten we met dertig man een boottocht over de Amstel. Toen we bij Carré aankwamen, stonden veertig mensen op het balkon op ons te wachten. Tijdens de receptie en het feest hebben we zoveel mogelijk rekening gehouden met ieders wensen. Youssefs familie drinkt bijvoorbeeld geen alcohol. Volgens Marokkaanse traditie proostten zij daarom met melk en een dadel. Voor de Nederlandse gasten hadden we champagne.

Het feest zelf was op een andere locatie. Youssef en ik openden het met een Marokkaanse dans waarvan ik zelf de choreografie had gemaakt. De Marokkaanse dj mixte Arabische met Westerse muziek, er waren waterpijpen en gasten konden hun handen met henna laten beschilderen. Het was precies wat ik ervan verwacht had. Iedereen deed z’n best en de culturen mixten goed.

Sinds we getrouwd zijn, heb ik beter contact met Youssefs ouders. Zijn familie noemt hem ook wel De Hollander. Ze vertelden laatst dat hij vroeger vaak naar spelshows op Rai Uno keek, met van die boomlange showmeiden naast de presentator. Hij zei dan: ‘Met zo’n meid wil ik later trouwen.’ Dat dit ook echt zou gebeuren, had niemand verwacht.”

2 thoughts on “My Big Fat Moroccan Wedding

  1. Hoi Linda,
    Weer mooi gedaan hoor.
    Goed hoor mijn complimenten.
    liefs
    Tante Babs

Geef een reactie