Wildwaterwip


Het mannenweekend staat voor Rob en zijn maten garant voor ‘alle remmen los’. Vorig jaar zeilden ze af naar het Friese land waar de Nederlandse Jennifer Aniston hem veel plezier op zijn bootje beloofde. Totdat ze haar mond opendeed.

 “Al jaren ga ik met acht vrienden minimaal één weekend per jaar op pad. Twee van ons hebben een zeilboot en dus reisden we vorig jaar voor een mannenweekend af naar Friesland. Bepakt en bezakt kwamen wij op vrijdagavond op de standplaats van onze boten aan. Om te voorkomen dat onze eerste vaardag meteen in het water zou vallen, deden we het rustig aan en besloten de haven niet te verlaten.

De volgende ochtend gooiden we fris de zeilen uit om aan het einde van de middag met het lentezonnetje nog op ons gezicht, de eerste kroeg binnen te stappen. En wat deurtjes verder belandden we uiteindelijk in de plaatselijke discotheek. Meteen maakten we de barman duidelijk dat er met een wuivende beweging van de linkerhand ‘acht bier’ bedoeld werd. En terwijl de handen volop wuifden, gaf ik mijn ogen de kost. Als enige vrijgezel in mijn vriendengroep zou het vrouwelijk schoon ‘subtiel’ mijn kant op worden gedirigeerd. Al snel vroegen twee vrienden of ik even met hen mee wilde lopen. Ze loodsten me mee naar een meisje. Mijn vrienden doopten haar liefkozend tot ‘Ketske’. Ketske zag eruit als de Nederlandse versie van Jennifer Aniston: lang, blond en slank. Helemaal mijn smaak.

Omdat we het in de discotheek erg gezellig met elkaar hadden, besloten we tegen sluitingstijd om op het dek van de boten nog even na te borrelen. Er werden nog een paar flessen rosé en biertjes opengetrokken. De dronken, geile blikken tussen Ketske en mij voorspelden dat dit nog een leuke avond zou kunnen worden. Toen haar vriendin uiteindelijk naar huis wilde, besloot ze dan ook om nog even te blijven.

De havenmeester verzocht ons het wat rustiger aan te doen en dus trokken Ketske en ik ons terug in de kajuit van mijn boot. Aangezien het kleine bootje nog bemand werd door mijn vrienden, moesten zij hun slaapplaats opofferen. Zonder morren verruilden zij hun plekje voor de andere boot en de auto. Eenmaal alleen werd het al snel broeiend heet. In no time trokken Ketske en ik de kleren van elkaars lijf en al kronkelend vonden onze lichamen hun plek in de punt van de boot. In het heetst van de strijd riep Ketske in het Fries: “Zalk oe ffm pijpm?” Ai. Het erotiekloze dialect werkte als een regelrechte afknapper. Ik kon mijn lachen niet inhouden en al snel liet mijn mannelijkheid mij in de steek. Ik gaf de alcohol maar de schuld.

De volgende ochtend heb ik Ketske zo snel mogelijk de boot uitgewerkt en ben linearecta bij mijn vrienden aangeschoven op het terras. Zeven grijnzende gezichten wachtten met smart op mijn wilde verhalen over de nacht. Ketske en ik bleken voor zoveel golfslag te hebben gezorgd dat meerdere mensen er wakker van waren geworden en nogal geïrriteerd aan mijn vrienden hadden gevraagd hoelang wij nog van plan waren in de haven te blijven. Toen ik vertelde wat precies een einde had gemaakt aan onze wilde nacht, rolden mijn vrienden van hun stoelen van het lachen. De vraag: ‘Zalk oe ffm pijpm?’ doet het binnen onze vriendenkring nog steeds erg goed op feestjes.”

Geef een reactie